Adoptiegezinnen en opvoedcoaching

March 28, 2012 in Weblog

Tijdens het schrijven van mijn scriptie voor de opleiding tot Gezins- en Opvoedcoach heb ik onderzocht of een opvoedcoach een rol kan spelen bij het oplossen van de problematiek die adoptiegezinnen kunnen ervaren.  Dit hoeven overigens niet alleen maar issues te zijn die bij geadopteerde kinderen spelen. Als adoptieouders zijnde kun je natuurlijk ook tegen bepaalde zaken aan lopen. Kun je hiervoor dan bij een opvoedcoach terecht?

Mijn antwoord luidt: ja zeker! Ik zal uitleggen waarom ik dat vind.

Hobbels op de weg

Na jaren van wachten en het volgen van verplichte cursussen, is dan eindelijk het moment daar dat ouders hun adoptiekind in de armen kunnen sluiten. Ze kunnen beginnen aan het door hun zo gewenste leven. Veel adoptieouders merken echter dat ze in het begin nog helemaal niet overlopen van liefde voor hun kind. Dit kan voor verwarring zorgen. Adoptieouders hebben namelijk de verwachting dat ze gelijk op het moment dat ze het, voor hun onbekende, kindje vasthouden onvoorwaardelijke liefde voelen. En als dit dan niet het geval is, kan dat vragen oproepen: ‘Hoe komt dit nou, ik wil dit kindje toch zo graag?’ Gelukkig merken adoptieouders dat met het verstrijken van de dagen en weken ze die onvoorwaardelijke liefde alsnog gaan voelen. Het heeft gewoon wat tijd nodig, ze moeten hun adoptiekind tenslotte nog leren kennen.

Nadat deze hobbel is genomen, kunnen adoptieouders te maken krijgen met de gevolgen van hetgeen hun kind al heeft meegemaakt. Sommige geadopteerde kinderen hebben misschien de scheiding van hun biologische ouders min of meer bewust meegemaakt. Of ze hebben in verschillende tehuizen gewoond. Of ze hebben duidelijk in de gaten dat zij er anders uitzien dan hun adoptieouders. Het is heel belangrijk dat ouders aandacht hebben voor deze gevolgen en onderzoeken wat het kind nodig heeft.

Adoptieouders kunnen bijvoorbeeld aan kun kind merken dat het zich niet laat troosten of nergens bij geholpen wil worden. Dit kan duiden op hechtingsproblemen bij het kind als gevolg van de adoptie. Een kind heeft hulp nodig om hier overheen te komen.

Maar het kan ook zo zijn dat adoptieouders vanwege dit ‘rugzakje’ van hun kind moeite hebben met grenzen stellen. Een toegeeflijke opvoedstijl ligt dan op de loer. Onder het mom van ‘mijn kind heeft al zoveel meegemaakt’ worden er door de ouders geen of weinig grenzen gesteld en wordt er niet consequent gehandeld. Terwijl ook geadopteerde kinderen dit nodig hebben. Zij verschillen hierin echt niet van andere kinderen.

Een andere hobbel dan. Ouders gaan bij hun kinderen vaak op zoek naar een stukje herkenning. Op feestjes gaat het gesprek dan ook regelmatig over op wie het kind lijkt qua uiterlijk en karakter. Dit kan voor adoptieouders confronterend zijn aangezien dat voor hun kind anders ligt. Iemand heeft wel eens gezegd dat het krijgen van een biologisch-eigen kind een feestje der herkenning is en dat het krijgen van een adoptiekind het feestje der ontdekking is. Hoe kunnen adoptieouders hiermee omgaan?

Adoptiegezin en opvoedcoach

Als opvoedcoach kan ik adoptieouders helpen bij deze ontdekkingstocht. Ik kan hun helpen de unieke kenmerken van hun geadopteerde kind te leren zien. Dus niet meer kijken naar wat hun kind bijvoorbeeld anders doet maar kijken naar wat het allemaal wel doet. En dit ook echt zien en waarderen.

Dit geldt ook voor het stellen van grenzen. Alvorens grenzen te kunnen stellen en hierin consequent te zijn, hebben ouders eerst het inzicht nodig dat kinderen dit nodig hebben. En dus ook hun adoptiekind. Daarnaast is het belangrijk om te bespreken wat nu precies de reden is dat er geen grenzen worden gesteld door de ouders. Wat zit hierachter dat eerst aangepakt moet worden? Mogelijk is dit acceptatie van het feit dat hun adoptiekind een rugzakje heeft. Samen met de ouders ga ik hier dan aan werken.

Het kan ook zo zijn dat een adoptiekind in de pubertijd moeite heeft met het bepalen van zijn of haar identiteit. Omdat het er anders uitziet dan de andere gezinsleden of zich afvraagt van wie hij of zij die kromme neus heeft. Of omdat het kind zich ook met een andere cultuur verweven voelt en dit verder wil uitzoeken. Het adoptiekind wil dan op zoek naar een eigen identiteit. Hiervoor kan het kind meerdere ‘identiteitsjassen’ uitproberen alvorens er 1 uit te kiezen die het beste past. Samen met de adoptieouders kan ik het kind helpen uit te zoeken welke jas het precies is die het beste past.

Tot slot

Hierboven staan slechts een aantal punten die in een adoptiegezin kunnen spelen en waar ik als opvoedcoach een helpende hand kan bieden. Wil je meer informatie of wil je eens verder praten over dit onderwerp,  neem dan vooral contact met me op.

Comments are closed.